Η ΕΟΣΔ έχει μυήσει τον Θάνο στη μαγεία της ποίησης και στην ομορφιά της ζωής. ΕΟΣΔ είναι το αρκτικόλεξο της Επίλεκτης Ομάδας Σούπερ Δασκάλων και ο Θάνος έχει την τύχη να γνωρίζει τρεις από αυτές. Η κύρια Έλσα του μαθαίνει να μην κρύβει τα συναισθήματά του γιατί αυτά είναι η δύναμή του. Η κυρία Ήρα του μαθαίνει να απολαμβάνει τη μαγεία της φύσης και η κυρία Μελίνα τον εμπνέει να κάνει σχέδια για το μέλλον. Όμως, ο Θάνος θέλει να συμπαρασύρει και τον πατέρα του στον μαγικό κόσμο της ποίησης και της ομορφιάς της ζωής. Πιστεύει μάλιστα πως θα τα καταφέρει αν του γνωρίσει τις τρεις μοναδικές δασκάλες του.

Πρόκειται για ένα ευρηματικό βιβλίο με πολλά διακειμενικά στοιχεία καθώς στις σελίδες του ο αναγνώστης βρίσκει παλισιωμένα αποσπάσματα από έργα σπουδαίων ποιητών, όπως ο Ελύτης, ο Ρίτσος, ο Παλαμάς, ο Δροσίνης, ο Βρεττάκος. Τα λόγια των ποιητών συνδέονται με την ομορφιά της ζωής αλλά ταυτόχρονα αξιοποιούνται δημιουργικά και στην εκπαιδευτική πράξη από τρεις εμπνευσμένες εκπαιδευτικούς. Η εικονογράφηση είναι ενδιαφέρουσα. Η έμφαση έχει δοθεί στα πρόσωπα και τα κοντινά πλάνα στον Θάνο και τον πατέρα του ωθούν τον αναγνώστη να ταυτιστεί μαζί τους. Το βιβλίο προσφέρεται για φιλαναγνωστικές δραστηριότητες εντός και εκτός τάξης.

Συνομιλήσαμε με την αγαπημένη συγγραφέα Φραντζέσκα Αλεξοπούλου-Πετράκη για το καινούριο της βιβλίο κι εκείνη μας είπε:

Ένα απαλό άγγιγμα στην ενεργοποίηση της ενσυναίσθησης στον μικρόκοσμο του ήρωά μου, του Θάνου, που βρίσκει διέξοδο – πάντα με την καθοδήγηση των αγαπημένων του δασκάλων – στον χώρο (τον απέραντο) της ποίησης.

Ο Θάνος με «ανοικτές κεραίες» αντιλαμβάνεται και κατανοεί τα συναισθήματα, τις ανάγκες και τον τρόπο σκέψης των άλλων γύρω του. Η ΕΟΣΔ (Επίλεκτη Ομάδα Σούπερ Δασκάλων) τον οδηγεί τρυφερά στην «γνωστική ενσυναίσθηση – cognitive empathy “ και έτσι κατανοεί πως βλέπουν οι άλλοι τον κόσμο, πως σκέπτονται γι αυτόν και ποιά η οπτική τους γωνία.
Και προσπαθώντας να βρει ένα τρόπο για να επικοινωνήσει με τον άλλο – τον πατέρα του σε αυτή την περίπτωση – ενεργοποιεί την «συναισθηματική ενσυναίσθηση – emotional empathy» και βρίσκει το «χρυσό κλειδί» την ποίηση.
Το «ενσυναισθητικό ενδιαφέρον» φτάνει με φυσικό τρόπο στην «ενσυναισθητική δράση» και έτσι ο Θάνος σπρώχνει τον πατέρα του να «ξυπνήσει» σε έναν άλλο κόσμο, τον δικό του. Τον κόσμο που δημιούργησαν γι αυτόν οι απίθανες δασκάλες του.
Τα σημερινά παιδιά κατά κάποιο τρόπο είναι άτυχα. Γιατί ενώ τους παρουσιάζουμε ένα λαμπερό κόσμο ευτυχίας – ουτοπικό – δεν μπορούν να τον πλησιάσουν. Σε αντίθεση με τα δικά μας παλιότερα παιχνίδια που μπορεί να ήταν ένα λάστιχο, μερικές πέτρες, μια χειροποίητη κούκλα (και που μας έδιναν όμως άπειρη χαρά) τα σημερινά παιχνίδια είναι σχεδόν όλα ηλεκτρονικά και πανάκριβα. Πολλές φορές δεν μπορούν να τα αποκτήσουν και ζηλεύουν τους φίλους τους ή ακόμα χειρότερα μόλις τα αποκτήσουν θέλουν μια πιο εξελιγμένη version.  Έτσι, τα παιδιά, μόνιμα ανικανοποίητα, λυπούνται και χάνουν την πραγματική αξία και χάρη των παιχνιδιών αλλά και την πραγματική αξία της αληθινής ζωής.  Τα σημερινά παιδιά είναι θλιμένα παιδιά. Δεν είναι ξένοιαστα, αισιόδοξα, πραγματικά χαρούμενα. Οι τρεις ΕΟΣΔ υπέροχες δασκάλες, έχοντας με περίσσια τρυφερότητα εντοπίσει αυτή την αδυναμία, την ανάγκη των παιδιών προσπαθούν να τους δώσουν χαρά – τη χαρά της ζωής. Και η ποίηση είναι ένας τόπος μαγικός που κάθε παιδί (μα και μεγάλος) θα βρει αυτό που του λείπει, θα βρει αυτό που του χρειάζεται, αυτό που τον κάνει καλύτερο άνθρωπο.
Αυτή μου την ανάγκη να δώσω στα παιδιά μια μικρή διέξοδο, στους παιδικούς τους λαβύρινθους μια λύση,  να τους δώσω χαρά , προσπάθησα να καλύψω με αυτή μου τη μικρή ιστορία. Απλή, αγνή, καθαρή χαρά. Παιδιάστικη χαρά!
Και θα σας αποκαλύψω και ένα δικό μου μυστικό: Οι τρεις ΕΟΣΔ, οι μαγικές αυτές δασκάλες που αγκάλιασαν έτσι ζεστά τον Θάνο, είναι πρόσωπα αληθινά, υπαρκτά! Που τις γνώρισα, είχα την τύχη να γίνω φίλη τους και που είναι πάντα έτσι με τα παιδιά που έχουν γύρω τους.
Εύχομαι (κι ελπίζω) όλα τα παιδιά να έχουν τέτοιες δασκάλες κοντά τους, σαν την Χρύσα, την Τζελίνα και την Βέρα και η ζωή τους να είναι σαν να βρίσκονται πάντα κάτω από μια ομπρέλλα που θα έχει τα χρώματα του ουράνιου τόξου

.